İşte bu konuya gelmişken acaba SHARED FOLDER açtılar da sadece bizim mi haberimiz olmadı :)

Bugün Linux üzerinde paylaşılabilir dosya oluşturmaya değinicem. Ama siz siz olun açacağınız dosya public ise darbe günlüklerinizi veya kız arkadaşlarınız ile olan ilişkilerinizi yazmayın.
Öncelikle şuna değinmek istiyorum. Share folder oluşturmak için bi kaç yol mevcut, ama bana en kolay geleni ve akılda duranı anlatayım :

Adım 1:
Öncelikle bir dosya oluşturun ve sağ tıklayıp sharing options seçeneğine tıklayın.

Adım 2:
Şimdi karşınıza çıkan ekrandan istediğiniz seçenekleri seçin

Adım 3:
2. adımda “Create Share” dedikten sonra permission düzenlemeleri gelecektir. Burda Add Permission Automatically deyip geçin.

Bu adımdan sonra artık SHARE FOLDER oluşturmuş oldunuz. Bu dosyaya sağ tıklayıp yeniden yetkileri değiştirebilirsiniz.

Aman dikkat edin paylaştıklarınıza.

Bu yazıyı beğendiyseniz, diğer yazılarımıza da Linuxipuclari.com adresinden ulaşabilirsiniz.

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Yazıda geçen terimleri daha iyi anlayabilmek için öncelikle biraz bilgi:

- Linux işletim sisteminde ekrana görüntü gelmesini sağlayan hizmet Xorg servisi tarafından sağlanır. İki ve üç boyutlu grafikler, yazılar ve diğer görünen herşey bu servis tarafından sağlanır. Xorg ile ilgili daha detaylı bilgiye şu 1 2 adreslerden ulaşabilirsiniz.

- Bilgisayarımızda görüntüyü dışarı vermek için kullanılan çeşitli çıkışlar bulunur. Bunlar VGA, S-video, DVI, TV-OUT ve LVDS olabilir. Bilgisayarımızda bu çıkışlardan bir veya birden çok olabilir. Bu çıkışlardan hangisi, görüntü veren cihazımıza (Monitör, Dizüstü Ekranı, Projeksiyon, Televizyon vs.) bağlıysa onun üzerinde işlem yapmamız gerekir. Hangi çıkışın nasıl olduğunu bilmiyorsanız şu sayfalar size yardımcı olacaktır.
VGA, S-video, DVI, TV-OUT
LVDS: Dizüstü bilgisayarların ekranlarına verilen ad.

Bu kadar bilgiden sonra şimdi sıra hangi komutlarla çözünürlüğü değiştirebileceğimize geldi.

Örnek Uygulama: Dizüstü ekran çözünürlüğünü 1280×800 60Hz olarak ayarlama.

1- Komut satırını açıp

cvt 1280 800 60

yazınız. Şöyle bir çıktı elde edeceksiniz.

# 1280x800 59.81 Hz (CVT 1.02MA) hsync: 49.70 kHz; pclk: 83.50 MHz
Modeline "1280x800_60.00" 83.50 1280 1352 1480 1680 800 803 809 831 -hsync +vsync

Burada Modeline kelimesinden sonraki kısım bizim için önemli o kısmı kopyalıyoruz. Kopyaladığımız bu kısım, ekranımızın 1280×800 ve 60Hz olması için gereken parametreleri ihtiva ediyor.

2- Şimdi yeni bir mod oluşturuyoruz:

xrandr --newmode "1280x800" 83.50 1280 1352 1480 1680 800 803 809 831 -hsync +vsync

mod oluştururken az önce kopyaladığımız parametreleri yapıştırıyoruz ancak koyu kısma dikkat _60.00 yazısını silmemiz gerekiyor.

3- Şimdi bu modu hangi çıkış için kullanacağımızı ayarlıyoruz.

xrandr --addmode LVDS 1280x768

Bu komutta LVDS geçmesinin sebebi Dizüstü ile çalışmamızdan kaynaklanıyor siz VGA çıkış ile çalışıyorsanız oraya VGA yazmalısınız.

4- Son olarak çözünürlüğü aktif hale getirmek için

xrandr --output LVDS --mode 1280x800

komutunu yazıp enter tuşuna basınca ekran çözünürlüğümüz değişecektir.

Bu yaptığımız değişiklik bir sonraki açılışta etkin olmayacaktır. Ayarladığımız bu modda ekran çözünürlüğünü başarılı bir şekilde değiştirebildiysek bu ayarın kalıcı olması için şu adres size yol gösterecektir.

kaynaklar:

http://e-bergi.com/2009/Temmuz/Linux-Grafik-Dunyasinda-Son-Gelismeler

Bu yazıyı beğendiyseniz, diğer yazılarımıza da Linuxipuclari.com adresinden ulaşabilirsiniz.

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Öncelikle Vendor ID nedir oradan başlayalım. Vendor ID, donanım üreticilerinin sahip olduğu benzersiz bir numaradır. Bilgisayarlar bu ID numarası ile takılan donanımları tanırlar. Vendor ID tek başına kullanılmaz yanında bir de Device ID bulunur. Bu da o üreticeye ait hangi ürün olduğunu gösterir numaradır. Örneğin Western Digital marka bir tak çalıştır harici disk’in Vendor ID ve Device ID bilgileri şöyledir:
1058:1100 Western Digital Technologies, Inc.
Burada ilk dört hane “1058″ Vendor ID bilgisidir yani Western Digital firmasının tanımlama bilgisi
“1100″ ise takılı olan cihazın Device ID bilgisidir.

Taktığımız bir cihaz eğer işletim sistemi tarafından görülmüyorsa bu tanımlama bilgileri ile ona elle müdahale edebiliriz. Örneğin takmış olduğumuz bir tarayıcıyı Linux görmediyse hiç bir işlem yapmıyorsa bu tarayıcının işletim sistemine tanıtılması gerekir bunu yaparken de ilk bilmemiz gereken şey Vendor ID ve Device ID bilgileridir. İşte bu bilgilere lsusb komutu ile rahatça ulaşabiliriz. Bu komutu çalıştırdığımızda şöyle bir görüntü ile karşılaşırız.

Bu bilgiyi öğrendikten sonra yapmak istediğimiz işleme göre kural tanımlayabiliriz. Bu konuya örnek olarak daha önceden yazmış olduğum bir yazıyı buraya eklemek istiyorum. Epson tarayıcımı Ubuntu altında kullanamıyordum ve uzunca bir araştırmadan sonra Epson yazıcımın Vendor ve Device ID bilgilerini bulup bir kural tanımlamıştım. Bu bilgiyi internetten bulmak epey vaktimi almıştı. Oysa lsusb komutu ile terminalden hemen görebilirmişim.
Başka bir örnek vermek gerekirse yeni bir Android telefon aldınız ama bir türlü Ubuntu altında tanımlayamıyorsunuz ve elinize de şöyle bir yazı geçti Bu yazıdaki Vendor ID ve Device ID bilgileri yazıyı yazan kişinin telefonuna göre ayarlanmış siz başka marka ve model bir telefon kullanıyorsanız bu bilgi işinize yaramayacaktır. Ama takmış olduğunuz telefonun Vendor ID ve Device ID bilgilerini öğrenip kendinize göre kuralı değiştirebilirsiniz.

Ayrıca daha detaylı UDEV rule tanımlama işlemi yapmak istiyorsanız şu kaynak kesinlikle işinizi görecektir.

Bu yazıyı beğendiyseniz, diğer yazılarımıza da Linuxipuclari.com adresinden ulaşabilirsiniz.

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Pekala kötü bir giriş olabilir ama Ceza’nın dediği gibi FARK VAR!!!

Bu akşamki konumuz yeni aldığınız makinaya ( muhtemelen vista yüklü ) dual boot olarak ubuntunun kurulması olacak. Size tavsiyemiz vista için recovery disklerini daha önceden almış olmanızdır. Eee bilgisayar dünyası bu, hangi fonksiyonun True hangisinin False göndereceği belli olmaz nihayetinde..

Önce şu vista üzerinden diskiniz tek parça ise shrink edelim. Yani küçültme işlemi yapalım.
Küçülteceğimiz kısma ise ubuntu kuralım. O zaman Vistayı açtıktan sonra bilgisayarıma sağ tıklayıp yönet diyerek, çıkan pencereden disk yönetimine bir tıklayalım. Bende görünen durum şöyle :

Evet efendim şimdi sağ tıklayıp shrink edelim, küçültelim.. İstediğiniz boyutu yazınız..

Evet bu işlemi bitirdikten sonra yeni olan ham alanı biçimlendirmeye gerek yok. Çünkü ubuntu kurulumunda disk bölümleme aşamasında manuel yapmak yerine bölümlenmemiş en büyük alana kur diyerek işlemi çok saygıdeğer UBUNTU ya bırakabiliriz. Bakınız :

Diğer aşamaları ubuntu kurulumunu yaptığınız gibi yapın.. ve boooommm işte UBUNTU..
Kurulumu bitirdiniz. Grub hakkında endişelenmenize gerek yok neden? Çünkü ubuntu herşeyi düşünür :)
Evet böylece Vista ile Ubuntu dual boot işlemi bitmiş oldu.

Ama unutmayın ki Ceza’nın dediği gibi Ubuntu ile Vista arasında kocaman bir FARK VAR!!!

saygılar..

Bu yazıyı beğendiyseniz, diğer yazılarımıza da Linuxipuclari.com adresinden ulaşabilirsiniz.

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

1)Add/Remove

Ubuntu 9.04(Jaunty) çıkmasıyla beraber yeni bir çözüm yöntemimiz daha oldu Application>Add/Remove yolu ile aynı Windows Program Ekle/Kaldırdaki gibi güzel ve kullanışlı bir grafik arayüz sayesinde program ekleyip kaldırabiliyoruz.

2)SYNAPTIC PAKET YÖNETİCİSİ

Synaptic, görsel arayüze sahip, Debian paket yönetimi için İleri Seviye Paketleme Aracıdır(APT-Advanced Packaging Tool). Synaptic, yazılım paketlerini yükleme, silme ve güncelleme işlerinde kullanılabilir. System -> Administration -> Synaptic Package Manager yoluyla başlatılır. Ayrıca apt-get ve aptitude terminal komutlarını da kullanabilirsiniz.

3).DEB PAKETLERİNİ YÜKLEMEK

.deb paketleri aynı çalıştırabilir windows dosyaları gibidir. Skype, opera, firefox programlarının .deb paketleri kendi sitelerinden indirilebilir. Ubuntuda indirilmiş olan paketlerin üstüne sağ tıkladığımızda bize o paketleri yükleme seçeneğini sunar(Gdebi package Manager ile aç).

4)KAYNAKTAN YÜKLEMEK

Bu yöntem diğerlerine oranla daha zor. Bazı programlar sadece kaynak kodu şeklinde gelir. Bu durumda kaynak kodunu derlememiz ve çalıştırabilir hale getirmemiz gerekir.
Peki nasıl?
Paketin scriptini kullanarak paket oluştururuz, paketi derleriz ve paketi sistemimize yükleriz.

cd /path/to/extracted/sourcefiles
./configure (./command is used to execute a file)
sudo make
sudo make install

En iyi yöntem kaynak kodu ile gelen README dosyasını okumaktır, takip edeceğimiz adımlar farklılık gösterebilir.

NOT:Bir program kurmadan önce ilk önce Add/Removeda sonra Synaptic Paket Yöneticisinde olup olmadığını kontrol edin. Eğer yoksa programın web sitesinden veya diğer sitelerden .deb paketlerini arayın.En son seçenek olarak kaynak kodundan derlemeyi seçin. Eğer program varsa kaynak kodu da vardır

Bu yazıyı beğendiyseniz, diğer yazılarımıza da Linuxipuclari.com adresinden ulaşabilirsiniz.

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Aşağıda ortamınızı upgrade etmeniz için gereken adımları bulabilirsiniz.

sudo apt-get install ruby-full -y
sudo apt-get install rubygems
PATH=$PATH:/var/lib/gems/1.8/bin
sudo gem install rubygems-update
sudo su -c /var/lib/gems/1.8/bin/update_rubygems
sudo gem install rails

Bu yazıyı yazarken faydalandığım Umur Özkul‘un sitesinden konu hakkında daha detaylı bilgi alabilir. Hazırlamış olduğu güzel tutorial sayesinde Rail programlamasına hızlı bir giriş yapabilirsiniz.

Bu yazıyı beğendiyseniz, diğer yazılarımıza da Linuxipuclari.com adresinden ulaşabilirsiniz.

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Ubuntu sistemlerde wheel grubu yerine admin grubu kullanılıyor. Herhangi bir kullanıcıya sudo yetkileri vermek için ilgili kullanıcıyı admin grubuna dahil etmeniz yeterli olacaktır.

root@camlica:/home/ali# usermod -a -G admin ali

Yukarıdaki komut ali kullanıcısının admin grubuna ekler. -a parametresi eski üyeliklerini silmeyip admin grubunu eklemesini sağlar.

Yeni grup üyelikleriniz bir sonraki login işleminden sonra aktif olacaktır. Hali hazırda açık olan oturumlarınıza bu degişiklik yansımayacaktır.

Bu yazıyı beğendiyseniz, diğer yazılarımıza da Linuxipuclari.com adresinden ulaşabilirsiniz.

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

vmbuilder ve JeOS ile uğraşırken Ubuntu 8.1 (intrepid) tabanlı JeOS sürümünün shutdown taleplerini kabuletmediğini farkettim. Sanal sistemlerimi kapatabilmek için teker teker login olmam gerekti. Tahmin edersiniz ki bu pek de hoş bir durum değil.

Biraz araştırmadan sonra JeOS sürümünün acpid paketini standard olarak kurmadığı için bu sorunun oluştuğunu farkettim.

Kullandığınız yönetim uygulaması aracılığıyla sanal makinalarınaza shutdown talebi gördebilmek ve tabii makinalarınızın da sizin taleplerinizi dikkate almasını istiyorsanız :)) sisteminizde acpid paketinin kurulu olmasını sağlamanızı öneririm.

Bu yazıyı beğendiyseniz, diğer yazılarımıza da Linuxipuclari.com adresinden ulaşabilirsiniz.

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

VirtualBox can’t operate in VMX root mode. Please disable the KVM kernel extension, recompile your kernel and reboot.
VBox status code: -4011 (VERR_VMX_IN_VMX_ROOT_MODE).

Result Code:
0×80004005
Component:
Console
Interface:
IConsole {d5a1cbda-f5d7-4824-9afe-d640c94c7dcf}

Problemlemin çözümü için VirtualBox kullanacağınız zaman KVM çekirdek modullerini hafızadan kaldırmanız gerekecek.

Öncelikle hafızada hangi kvm modülünün yüklü olduğuna bakıyoruz.

$lsmod | grep kvm
kvm_intel              49728  0
kvm                   142912   1 kvm_intel

Hafızada yüklü olan kvm modülü işlemcinize bağlı olarak değişecektir. Intel tabanlı sistemimizde yüklu olan modül kvm_intel isimli modül.. Aşağıdaki komutla kvm modülünü hafızadan kaldırıyoruz.

sudo rmmod kvm_intel

Eğer VirtualBox’ı tekrar başlatırsanız sanal makinalarınızın sorunsuz olarak çalışmaya başladığını göreçeksiniz.

İyi çalışmalar.

Bu yazıyı beğendiyseniz, diğer yazılarımıza da Linuxipuclari.com adresinden ulaşabilirsiniz.

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Bridge arayüz kullanabilmek için öncelikle bridge-util paketini kurmamız gerekiyor.

sudo apt-get install bridge-utils

/etc/network/interfaces dosyasının içeriğini aşağıda listelenen konfigurasyon doğrultusunda değiştirelim.

Statik IP için

auto lo
iface lo inet loopback

auto eth0
iface eth0 inet manual

auto br0
iface br0 inet static
address 192.168.7.60
network 192.168.7.0
netmask 255.255.255.0
broadcast 192.168.0.255
gateway 192.168.0.1
bridge_ports eth0
bridge_fd 9
bridge_hello 2
bridge_maxage 12
bridge_stp off

DHCP ayarları için

auto lo
iface lo inet loopback

auto eth0
iface eth0 inet manual

auto br0
iface br0 inet dhcp
bridge_ports eth0
bridge_fd 9
bridge_hello 2
bridge_maxage 12
bridge_stp off

Değişiklikleri gerçekleştirip kaydettikten sonra yaptığımız değişikliklerin aktive olabilmesi için network servisini yeniden başlatmamız gerekecek.

sudo /etc/init.d/networking restart

Eğer herşey yolunda gitti ise brtcl komtu ile yaratmiş olduğumuz bridge br0 arayüzü gorebiliriz.

root@linuxipuclari.com:~$ brctl show
bridge name    bridge id            STP enabled    interfaces
br0            8000.0023542177b9    no             eth0
                                                   vnet1
vnet0          8000.000000000000    yes

Göründüğü gibi br0 arayüzü eth0 fiziksel arayüzüne bridge olarak bağlanmiş durumda.

Bu yazıyı beğendiyseniz, diğer yazılarımıza da Linuxipuclari.com adresinden ulaşabilirsiniz.

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.